mildi fannst í 7 gagnasöfnum

milda Sagnorð, þátíð mildaði

mildi Kvenkynsnafnorð

mildur Lýsingarorð

milda mildaði, mildað

mildi -n mildi

mildur mild; milt STIGB -ari, -astur

milda sagnorð

fallstjórn: þolfall

gera (e-ð) mildara, vægara

hann reyndi að milda reiði hennar

lyfið mildar sársaukann


Fara í orðabók

mildi nafnorð kvenkyn

það að vera mildur, miskunnsamur

vegna mildi dómaranna fékk hann sex mánaða fangelsisdóm

það var (guðs/mikil) mildi að <ekki fór verr>


Fara í orðabók

mildur lýsingarorð

ekki sterkur eða yfirgnæfandi

mild sápa

það er milt berjabragð af víninu


Sjá 3 merkingar í orðabók

mildi no kvk

mildur lo (blíður, ljúfur)
mildur lo (vægur, miskunnsamur)
mildur lo (örlátur)
mildur lo (sem einkennist af hlýju og hægu veðri)

Nafnorðið mildi er kvenkynsorð. Það var mikil mildi að enginn skyldi slasast.

Lesa grein í málfarsbanka

mildur
[Læknisfræði]
[latína] mitis

milda
[Læknisfræði]
samheiti létta, sefa
[enska] mitigate

mildi kv. ‘blíða, mildir skapsmunir; náð; örlæti’; sbr. fær. mildi, mlþ. milde, fhþ. miltī < *melðīn, nno. milda; leitt af lo. mildur (s.þ.).


mildur l. ‘blíður, mjúkur í lund; miskunnsamur; örlátur’; sbr. fær. mildur, nno., sæ. og d. mild, fe. milde, fhþ. milti, gotn. mildeis; < *melðia-, af ie. *mel-dh-, sbr. gr. malthakós ‘linur, mjúkur, blíður’, fír. meldach ‘þægilegur’, rótskylt lat. mollis (< *moldvis) ‘mjúkur’, og mala (1) og mjöl. Af mildur er leidd so. milda ‘gera mildari’. Sjá mildi.