lægð fannst í 6 gagnasöfnum

lægð Kvenkynsnafnorð

lægður Lýsingarorð

lægja Sagnorð, þátíð lægði

lægð -in lægðar; lægðir salan er í mikilli lægð; lægðar|drag; lægðar|miðja; lægða|svæði

lægja lægði, lægt storminn lægir

lægð nafnorð kvenkyn veðurfræði

lágþrýstisvæði

djúp lægð suður af landinu


Sjá 3 merkingar í orðabók

lægja sagnorð

fallstjórn: þolfall

gera (e-ð) rólegra, draga úr (e-u)

ég reyndi að lægja æsing hennar

lægja rostann í <honum>

minnka í honum hrokann, láta hann hafa það


Sjá 2 merkingar í orðabók

lægð no kvk (dæld í landslagi)
lægð no kvk (veðurfyrirbærið)
lægð no kvk (stöðnun, afturför, niðursveifla)

lægð hk
[Flugorð]
samheiti lægðarsvæði
[skilgreining] Svæði með tiltölulega lágum loftþrýstingi.
[skýring] Vindar blása rangsælis um lægðarmiðju á norðurhveli jarðar og réttsælis á suðurhveli.
[enska] depression

lægð kv
[Hagfræði] (um efnahagsástand)
[enska] trough

lægð
[Læknisfræði]
samheiti beygla
[enska] depression

lægð
[Landafræði] (1.2.a)
[skilgreining] almennt orð sem táknar jarðfræðilegt eða jarðeðlisfræðiilegt fyrirbrigði sem liggur lægra en umhverfið
[enska] low

lægð
[Sjómennsku- og vélfræðiorð] (á veðurkortum)
[enska] low

lægð
[Bílorð 2 (tækni- og bílorð)]
samheiti skál
[skýring] t.d. lægð eða skálarlögun í bulluhaus, sem er þá hluti af brunahólfinu
[enska] dish

lægð
[Veðurorð]
[enska] depression

lægð, †lé̢gð kv. ‘laut, slakki; læging; lágþrýstisvæði (nýy.)’; sbr. fær. lægd, nno. lægd, sæ. máll. lägd, mlþ. lēgede ‘laut, staður sem liggur lágt’; < *lāgiðu < *lēgiðō. Sjá lágur, lág (1), lægi (1) og lægja.


lægja, †lé̢gja s. ‘gera lægri, lækka; minnka, draga úr,…’; sbr. fær. læga, nno. lægja (s.m.), sæ. máll. läia ‘sökkva e-u’, msæ. læghia ‘minnka, hægja’; < *lāgian < *lēgian, af lágur. Af lægja er leitt læging kv. ‘lækkun, auðmýking’. Sjá lágur, lág (1), lægð, lægst og lækka.